Op een dag komen Giovanna en Filippo een oude man tegen die zijn geheugen kwijt is en gedesoriënteerd door de straten loopt. Filippo wil de man graag helpen en neemt hem, tegen de zin van Giovanna, mee naar huis. Het idee is om de man een slaapplaats te bieden en om de volgende dag met hem naar de politie te gaan. Door omstandigheden duurt het verblijf van de man echter langer. De man beleeft enkele flashbacks en blijkt Davide Veroli te heten.  Zijn verleden wordt steeds duidelijker en Giovanna en Davide groeien steeds meer naar elkaar toe, mede door de passie voor het bakken van schitterende taarten die ze blijken te delen. Het gedrag van Davide leidt tot een ontmoeting tussen Giovanna en overbuurman Lorenza, die ze vaak vanuit haar keukenraam heeft gezien en voor wie ze verliefde gevoelens koestert. Alas Lorenzo gaat verhuizen vanwege een overplaatsing op zijn werk, moet Giovanne een keuze maken: volgt ze haar hart of haar verstand.

De film werd genomineerd voor de Europese filmprijs in 2003. De film won de prijs voor beste regisseur op het filmfestival van Karlovy Vary in 2003. Bovendien ontving de film met name in Italië veel prijzen, voor beste film, beste acteur en beste actrice. Acteur Massimo Girotti die de rol van Davide vertolkte mocht de premiere van de film helaas niet meer meemaken. Hij overleed kort na de opnamen op 85-jarige leeftijd.

Hoofdrolspelers: Giovanna Mezzogiorno als Giovanna, Massimo Girotti als Davide Veroli, Raoul Bova als Lorenzo en Filippo Nigro als Filippo
Regisseur: Ferzan Özpetek
Jaar: 2003
Speelduur: 106 minuten

Deze Italiaanse film uit 1997 beschrijft het verhaal van Guido Orefice (gespeeld door Roberto Benigni). Guido is een levensluchtige en vrolijke Joodse man die het Toscaanse platteland verruilt voor Rome. Tijdens zijn reis ontmoet hij Dora en hij is op slag verliefd. In Rome lopen ze elkaar opnieuw tegen het lijf, als hij tijdens haar bruiloft in het hotel van zijn oom als Kelner werkt. Guido merkt dat ze niet uit vrije wil met de fascistische man trouwt. Hij doet er alles aan om haar hart te veroveren en neemt haar mee tijdens het feest.

Jaren later zijn ze getrouwd en hebben ze een zoontje, Giosuè. Guido heeft zijn droom waargemaakt: het openen van een eigen boekwinkel. Ze zijn samen tevreden en gelukkig, ook al neemt het anti-semitisme in hun land enorm toe. Op de verjaardag van Giosuè worden Guido, zijn oom en zijn zoontje opgepakt door de Duitsers en afgevoerd naar een concentratiekamp. Dora en haar moeder treffen bij thuiskomst een leeg huis aan. Dora, katholiek van aard, besluit met hen mee te gaan. Ze laat haar gezin niet in de steek.

Guido doet er in het concentratiekamp alles aan om zijn zoontje te beschermen tegen de veschrikkingen in het kamp. Hij wil niet dat Giosuè de vreselijke waarheid achterhaalt. Daarom houdt hij hem voor dat zij en de andere gevangenen deelnemers zijn van een moeilijk spel, die allemaal strijden voor de hoofdprijs: een tank. Als Giosuè zich aan de regels van het kamp houdt, kan hij punten winnen. Bij het behalen van 1000 punten is de tank van hem. Guido doet er alles aan om de schijn op te houden, zodat zijn zoontje er niet achter komt waarom ze werkelijk daar zijn. Hij vertelt bijvoorbeeld dat de bewakers zo gemeen zijn omdat ze de tank zelf willen winnen. Ondertussen laat hij Giosuè in de waan dat hij op weg is om de winnaar de worden van het spel.

La vita è bella ontving vele filmprijzen:

-          In 1998 Oscars voor beste niet-Engelstalige film, voor beste filmmuziek en voor beste acteur

-          In 1998 de meest vooraanstaande Italiaanse filmprijs, de David di Donatello

-          In 1998 de “Prijs van de Jury” van het Filmfestival van Cannes

-          In 1998 de Europese filmprijs voor beste film en beste acteur

-          In 1999 de Deutscher Filmpreis voor beste buitenlandse film,

-          In 1999 de Franse filmprijs César du cinéma voor beste buitenlandse film

-          In 1999 een BAFTA voor beste acteur

La vita è bella is een film die je aangrijpt. Het wordt vaak omschreven als een komedie, maar dan heb je de essentie van het verhaal niet begrepen. Het is het verhaal van een vader die uit liefde voor zijn zoontje er alles aan doet hem te beschermen tegen de verschrikkelijke waarheid in een concentratiekamp. De manier waarop hij dat doet is ontroerend en tegelijkertijd ook tragisch. Je bent bang voor wat er komen gaat.

Hoofdrolspelers: Roberto Benigni, Nicoletta Braschi & Giustino Durano
Regisseur: Roberto Benigni
Jaar: 1997
Speelduur: 111 minuten